Að njóta sumars og íslenskrar náttúru

Það er fátt sem tekur fram hinu íslenska sumri.   Tíðarfarið sem leikið hefur við okkur þetta sumar , upphefur tilveruna svo um munar   Að njóta náttúru landsins við þessar aðstæður er sannarlega orkugefandi.  Ég  fór um síðast liðna helgi til Grundarfjarðar. Tilefnið var að fara í kayakróður frá Grundarfirði og um svæðið þar um kring. 

 Magnaður staður Grundarfjörður. Bakgrunnurinn með stórbrotin fjöll Snæfellsnesfjallgarðs , þar sem Helgrindur gnæfa yfir .

 Kirkjufell - miðnætursól

    Og síðan hið stórbrotna  Kirkjufell, sem útvörður byggðarinnar- einstakt og ekki að undra þó hinn danski kóngur hafi ætlað staðnum veglegt kaupstaðavægi á sínum tíma.  

 

 

Lagt í róðurinn í blíðviðri - Kirkjufell

 

 

 

 

 

 

 Um átta kílometrum norður af Grundarfirði og  sem einskonar útvörður er Melrakkaey. 

Melrakkaey rís úr sæ

Eyjan er alfriðuð frá árinu 1971.  

Og aðalmarkmið okkar kayakfólksins , alls 9 talsins , var að taka land í Melrakkaey.   Leyfi fyrir landtöku höfðum við fengið hjá Umhverfisstofu , en við vorum á ferðinni eftir varptíma fugla.   Fresta varð för um einn dag vegna hvassviðris, en sunnudaginn 27 júlí 2008 gerði blíðviðri og ekki eftir neinu að bíða með róðurinn.

Róið var norður með Kirkjufellinu og útaf Kvíaós var stefnan tekin á Melrakkaeyna.  Eftir um tveggja klukkutíma róður var komið að eynni.

 
Toppskarfar á stuðlabergssillum

Stórbrotin aðkoma- Melrakkaey er í raun einn stór stuðlabergsstöpull og með gróðurþekju að ofan.  Lundinn var í þúsundatali á sjónum , skarfar og ritur.  Allar klettasillur og stuðlabergssstöpplar þaktar toppskörfum í hundraðatali.

Aðkoma okkar kayakfólks truflaði byggðina ekkert , allt var með spekt.   Landtaka á eynni er aðeins möguleg á einum stað og  hann þröngur.  Lítill súgur var við eyna svo landtaka var auðveld.  

 

 Spakur toppskarfur í Melrakkaey

Og þegar upp í fuglabyggðina var komið var okkur tekið sem góðum gestum. Það var nánast hægt að ganga að toppsköfrunum og klappa þeim- slík var spektin.  Lundabyggðin var síðan í grastónni , hola við holu - einhverjar þúsundir.  Merkilegur fugl lundinn, lifir 9 mánuði á hafi úti og verpur síðan í löngum moldarholum sem hann grefur sér og erfast lunda fram af lunda...

 

 

     Ritan á sína staði og allt í sátt

Á öllu þessu var ljóst að þessi langa og virka friðun hafði heppnast - fullkomlega.

Viðhöfðum það á tilfinningunni að okkar aðkoma þarna væri sem landnámsmenn höfðu kynnst í árdaga.

 

              Krossnesviti

 Og að lokinni góðri dvöl í Melrakkaey var stefna sett á Krossnesvita og síðan tekið land utan við Lárós skammt frá Búlandshöfða og lukum við róðrinum þar.    Alls um 18 km. kayakróður

Mögnuð sumarferð um óspillta íslenska náttúru. 

 

 

" Á skíðum ég skemmti mér..."

Það viðraði vel til skíðaiðkana á skíðasvæðum höfuðborgarsvæðisins um þessa helgi.                              Í Bláfjöllum var nægur nýfallinn snjór , sólskin og hægviðri , frost um -3 °C .                                         Mikill fjöldi skíðafólks var á svæðinu og biðraðir við allar lyftur.

Frjálst er í fjallasal

15-20 km skíðagöngubraut var lögð um Heiðina há og inn dalina sunnan við skíðalyfturnar.

Skíðagöngufærið var eins og best gerist og mikill fjöldi gönguskíðafólks var á dreif um alla þessa flottu skíðabraut, alsælt . Nokkur ár eru síðan viðlíka skíðaaðstæður hafa skapast sem nú í Bláfjöllum og útlit fyrir að svo verði fram yfir páska. Það eru því góðar væntingar fyrir skíðafólkið næsta mánuðinn og er það vel.

Fátt er hollara fyrir kroppinn en iðkun skíðaíþróttarinnar til fjalla , hreint og tært loft og ef sólin skín þá er brúni liturinn fljótur að koma á andlitin enda styrkur sólargeislanna um sexfaldur við snjóaðstæður á fjöllum en að sumri á láglendi.

Það er því eftir miklu að slægjast að  stunda þetta holla og endurnærandi sport til fjalla.

Mæli með því.

Hvalir útaf Hafnarfirði á jólaföstu

Hafnarfjörður og hvalir, ekki er það nú eitthvað sem er þetta venjulega þegar hvort um sig kemur upp í hugann. Þó er það nú svo að hvalir eru ekki ýkja fjarri bænum í hrauninu.

Frá Óttastaðavör í Hvassahrauni,                                                                                                               sunnan Hafnarfjarðar

Þessu fékk ég að kynnast  nú í aðdraganda jólaföstunnar .

Ég skrapp í smá róður á bátshorninu mínu fyrir síðustu helgi . Logn , frost um -2 °C og veðurútlit gott.

Ég réri hér út á hefðbundin ýsumið sem ég þekki afar vel, svona um 11/2 sjóm. vestan við Straumsvíkina og á 30 m djúpan kant sem alltaf hefur gefið vel af sér hvað ýsuna varðar og ekki margir dagar síðan ég setti í góðan afla .

Nú brá svo við að það er alger ördeyða og á mínum litla dýptar og fisksjáglugga kom bara einn og einn fiskur á stangli- og langt á milli- þó koma fram þéttar lóðningar sem benda til annað hvort síldar eða smásíla.

Stöku sinnum kemur upp á yfirborðið svona ólga sem mér finnst all undarleg - en hvað um það ég ákveð eftir svona 1 klst skak að stíma bara í land sem ég og geri.

Þá fer nú heldur betur að koma líf í sjóinn - 2-3 hrefnur fara að bylta sér allt í kringum bátinn (og mig)  og eru þær að þessu í nokkurn tíma - skemmtilegar skepnur og fara með friði ef ekki er verið að hrekkja þær.

Allt gekk þetta nú vel hjá mér á landstíminu.

En eftir á að hyggja þá er ljóst að hrefnurnar hafa verið samtímis mér á veiðislóðinni og þessi ólga sem kom öðruhverju upp í sjónum við bátinn hefur verið frá sporðaköstunum í djúpinu - þær hafa hreinsað svæðið af fiski það er alveg ljóst og svona í lokin hafa þær hent hið mesta gaman af fiskimanninum sem stímdi í land - aflalaus..þannig að hvalurinn er ansi drjúgur við fæðuöflunina og þarf mikið.

 Sólin er orðin lágt á lofti og lífríkið býr                                                                                          
     sig undir svartasta skammdegið                                                                                           

 

 

 

Ekki er það nú venjulegt að hvalir séu svona lengi fram eftir vetri við landið- það er kannski tákn um  loftslagsbreytingarnar , hlýnun sjávar og þar með breytingar á öllu lífríkinu að við upplifum hvali hér  inni á Hafnarfirði um jólaleytið 

Góða skemmtun

Sjóróðrar á vetrardögum

 

Haustið hefur verið æði umhleypingasamt til sjóróðra á minni bátum og hafi gefið að morgni hefur yfirleitt verið þæfingur og pus að koma sér í land síðla dags. Í dag brá heldur betur til betri tíðar- stafalogn , sléttur sjór og hiti um 4 °C frá morgni og fram í myrkur. Sjávarhiti var um 3 °C við yfirborð

Ég nýtti mér þetta góðviðri og réri á mínum litla bát hér út á grunnmiðin undan Vatnsleysuströndinni á um 30 metra dýpi. Veiðarfærið var sjóstöng og silfurlitaður pilkur.

Ýsan brást vel við og varð aflinn drjúgur og fiskurinn vænn.  Þegar  enginn er kvótinn, þá er heimildin sú að einn fiskimaður með einn öngul má veiða sér fisk til eigin neyslu og basta. Það þarf því að kunna sér hóf við veiðarnar - veiða ekki meira en nýtist vel.

Og nú fer skammdegið að leggjast yfir með vaxandi hraða og daginn styttir óðfluga- róðrum sem þessum fer því að fækka þetta árið, en í lok janúar á nýju ári hefst hringrásin að nýju. Fiskurinn fer aftur að ganga á grunnslóð og fjölbreytnin eykst, þorskur, steinbítur og jafnvel smálúða fer að gæta í bland við ýsuna og rauðmaginn fylgir grásleppunni sinni á hrygningarstöðvarnar. Þá er stutt í vorið.

Það er hin skemmtilegasta tilvera að vera þátttakandi í þessu ævintýri, á sjó.

Rjúpnaveiðar í skammdeginu.

Nú eru rjúpnaveiðar hafnar tveimur vikum síðar en venjulegt er. Ljóst er að rjúpnastofninn er í lægð núna sem stendur.

Ekki virðast veiðar þó hafa úrslitaáhrif á þessa niðursveiflu í stofninum. Í ein 6-7 ár hefur algjör friðun á rjúpu verið á öllu suðvestur horni landsins þ.e frá Þingvallavatni um Ölfusá og allur Reykjanesskaginn í vestur

Ekki er merkjanlegt að sú friðun hafi haft nokkur áhrif- það er sama fækkun rjúpna þar. Við sem göngum mikið um þetta landsvæði verðum þessa vel vör.

Að byrja rjúpnaveiðar í byrjun nóvember og til mánaðarmóta nóv-des. er þó rjúpunni til verndar gagnvart áhrifum veiðanna. Dagsbirtan varir skemur og vetrarveður farin að gera mjög vart við sig.

Þetta verðum, við sem göngum stöku sinnum til rjúpna ,vel varir við - vetrarríki er til fjalla og á fjallvegum eru snjóþæfingar og geri hláku breytast vegslóðar í aursvað. Björgunarsveitir í Árnessýslu hafa ekki farið varhluta af ástandinu- sækja hefur þurft bíla og menn í verulegum mæli það sem af er tímabilinu.  Allur meirihluti veiðimanna gætir þó varúðar og er til fyrirmyndar.

Með þessum friðunaraðgerðum undanfarin ár hefur orðið mikil hugarfarsbreyting til hins betra í þessum veiðiskap- svokallaðar magnveiðar eru  liðin tíð og ljóst að menn almennt gæta meira hófs en áður var - enginn stærir sig lengur af mikilli veiði, þær sögur eru horfnar.

Þessar friðunarráðstafanir undanfarin ár hafa því leitt til betri umgengni við veiðarnar og er það vel.